Als ik het niet zie, is het er ook niet...

Het is iets geks. Als de vrachtwagen uit België aankomt met 160.000 magazines ben ik zo blij dat ik foto’s maak van het lossen, zo trots dat ik het magazine gretig uitdeel aan het hele bedrijf en roep ‘beste editie EVER én… zó gestrest dat ik hem voor mezelf verstop.

Dat is toch gek? Een volle twee maanden hebben we interviews gedaan, reportages gemaakt, nieuws verzameld, advertorials geschreven, gedirigeerd en geredigeerd. En dan een check, nog een check, oké, nog één allerlaatste check dan! En inderdaad, de beste editie EVER is geüpload naar de drukker. De proeven zijn akkoord. De machine gaat aan. De magazines rollen van de band. Niets meer aan te doen. En dat voor mij al zes jaar lang als hoofdredacteur van PrimaOnderwijs.

Niet de door mij met zware hand bewaakte deadline, niet de laat geleverde input, de nachtelijke uurtjes en werken in de weekenden, ook niet de smeekbedes van collega’s op de dag van drukken voor nog een plaatsje in het blad… Dat éne moment van het in ontvangst nemen van PrimaOnderwijs… dat bezorgt mij stress. En dus lees ik het blad (nog even) niet. Die eventuele spelfout op de cover is er niet als ik hem niet zie. Dat artikel van die fantastische partner dat we gemaakt hebben, is niet per ongeluk vergeten als ik het magazine niet doorblader. Ik verstop me net zolang tot collega’s en partners zeggen: beste editie EVER!

Gerelateerde blogs

Goedemorgen, goedemorgen!

Een ochtend bij EDG Media. Clichés, koffie en karton? Marleen, onze Office Manager, vertelt...

Een ochtend bij EDG Media. Clichés, koffi...